There would be days like this where you can feel the pain within your veins. As if someone is pricking your whole body with tiny needles. You told him it doesn’t hurt at all because that’s the truth but a day like this would come. You’ll never see it coming. After it ended you go on with your life. Walking straight ahead without looking back. You side glanced at your shoulder but you just shrugged it off and keep on walking. One warm sunny day like today will come where you’ll feel like your whole world is falling apart. Your strong heart will wave the white flag and for one day you’ll admit to yourself that you’re defeated. Yes, the longing and emptiness that you hide to yourself and to the whole world finally overpowers you.

Ang huling Ikaw at Ako.

Ang huling Ikaw at Ako.

Paano nga ba mag paalam?
Sapat na ba ang mga salitang “Aalis na ako”?
Pwede bang idaan ko na lang sa tula?
Bubuka pa lang kasi ang bibig ko bumubuhol na ang dila ko.

Mahal kita, yan ang nararamdaman ko.
Mahal mo ako, yan ang akala ng puso ko.
Nasa atin na lahat ng oras at pagkakataon.
Pero hindi pala sapat yun para manatalili tayo.

Lagi kitang nakikita at nakakausap.
Magkasundo ang bawat kulot na bahagi ng utak natin.
Kaya mo kong patawanin sa mga oras na pakiramdam ko binagsak sakin ang buong mundo.
Kaya mong patahimikin ang maingay na utak ko gamit lang ang mga mata mo.

Ikaw ang laman ng bawat tula ko.
Ikaw ang bida sa kuwento ng Ikaw at Ako.
Ikaw ang parte ng istorya ko na gusto kong ipagsigawan sa buong mundo.
Dahil ikaw ang Mahal ko.

Pero hindi ito sapat
Hindi ako sapat para sayo.
Laging may kulang, laging may mali.
Hindi na ako tumama sa puso mo.

Durog na ang mga pangarap ko.
Marupok na ang puso kong nagmamahal sayo.
Sa ating dalawa ako lang ang nagmamahal.
Alam ko na na hindi ako ang mahal mo.

Ito na nga ata ang araw na yun.
Ang araw na tatalikod ako at lalakad palayo sayo.
Dahil pagod na akong harapin ka
Dahil pagod na akong harapin ang katotohanan na kahit magkaharap tayo, hindi mo ako makikita.

Confession of a loving heart.

There is always something in your words and action that tickles the confusion in me.

You don’t know how hard i try to shrugged it off because I’m afraid I’d fall.

I’m afraid one day you will no longer be a question in my head but an answer to every questions that pops in my crazy head.

I know what i feel And i stand firm with it.

No one knows about it because no one’s brave enough to ask me, or maybe no one really mind.

So, when you accidentally drop in this page let me tell you this, i like you, i do.